Bir kamu araştırma merkezinde görev yapan ve isimli mühendis; 'Yapay Zeka', 'Siber Güvenlik' ve 'Veri Madenciliği' birimlerinden birinde, 'Ankara' ya da 'İstanbul' yerleşkelerinden birine bağlı olarak çalışmaktadır. Mühendislerin görev yerleri ve uzmanlık alanlarına dair şu kısıtlar bilinmektedir:
* Her uzmanlık biriminde, her iki yerleşkeden de en az birer mühendis görev yapmaktadır.
* Her mühendis yalnızca bir birime ve bir yerleşkeye tabidir.
Bu sözel mantık kurgusunda tüm değişkenler arasındaki ilişkinin (Mühendis-Birim-Yerleşke) eksiksiz, verimli ve olasılıkları dışlamayacak bir düzlemde gösterilebilmesi için oluşturulacak en uygun tablo tasarımı aşağıdakilerden hangisidir?
- AMühendis isimlerini satır başlığına, uzmanlık birimlerini sütun başlığına sabitleyip yerleşke bilgilerini kesişim noktalarına yazmak.
- Yerleşke isimlerini satır başlığına, uzmanlık birimlerini sütun başlığına sabitleyip mühendis isimlerini ilgili hücrelere yerleştirmek.Answer
- CUzmanlık birimlerini satır başlığına, mühendis isimlerini sütun başlığına sabitleyip yerleşke isimlerini hücrelerin içine not etmek.
- DYerleşke isimlerini satır başlığına, mühendis isimlerini sütun başlığına sabitleyip uzmanlık birimlerini tablonun içine kodlamak.
- EMühendis isimlerini satır başlığına, yerleşke isimlerini sütun başlığına sabitleyip uzmanlık birimlerini kesişim noktalarına işlemek.
Answer
Yerleşke ve uzmanlık birimlerinin ana eksenler (satır ve sütun) olarak kullanıldığı, mühendis isimlerinin ise bu kesişimlere yerleştirildiği tasarım en uygun olanıdır.
Verilen kurguda birim ve yerleşke arasındaki ilişki, farklı çalışma slotu oluşturmaktadır. 'Her birimde her iki yerleşkeden kişi olması' kuralı, toplam mühendisin bu slotlara birer birer dağılacağını gösterir. Yerleşke ve birimlerin eksen (sabit) yapılması, mühendis isimlerinin ise tablo içine (değişken) yazılması durumunda hücrenin tamamı dolar ve kurgudaki tüm mantıksal ağ tek bir bakışta çözülür.
Step-by-Step Solution
Key Concept
Sözel mantıkta tablo kurarken 'yoğunluk prensibi' esastır; az sayıdaki sabit değişkenleri (kategorileri) eksenlere alıp çok sayıdaki hareketli unsurları (isimleri) tablo içine yerleştirmek karmaşıklığı en aza indirir.