62 yaşında kadın hasta, bir gün önce akalazya nedeniyle uygulanan pnömatik dilatasyon sonrası gelişen ve giderek artan retrosternal ağrı, nefes darlığı ve ateş şikayetiyle acil servise başvuruyor. Fizik muayenesinde ateş , nabız ve kan basıncı mmHg ölçülüyor; servikal bölgede palpasyonla krepitasyon saptanıyor. Çekilen akciğer grafisinde pnömomediastinum ve sol plevral efüzyon izleniyor. Hastaya çekilen suda eriyen kontrastlı (Gastrografin) özofagografide kontrast madde ekstravazasyonu izlenmiyor. Klinik şüphenin çok yüksek olduğu bu hastada, tanısal süreci yönetmek için bir sonraki en uygun adım hangisidir?
- Baryum sülfat kullanılarak kontrastlı grafinin tekrarlanmasıAnswer
- BKontrastlı toraks bilgisayarlı tomografisi ile perforasyonun ekarte edilmesi
- CAcil cerrahi eksplorasyon ve primer özofagus onarımı planlanması
- DÜst gastrointestinal sistem endoskopisi ile perforasyon alanının tespiti
- EGeniş spektrumlu antibiyoterapi başlanarak hastanın medikal takibe alınması
Answer
Klinik şüphenin yüksek olduğu ancak Gastrografin ile yapılan ilk değerlendirmenin negatif olduğu durumlarda baryum sülfat ile özofagografinin tekrarlanması en uygun yaklaşımdır.
Özofagus perforasyonu şüphesinde standart yaklaşım, önce suda eriyen bir kontrast madde (Gastrografin) ile özofagografi yapmaktır. Bu testin negatif çıkması perforasyonu kesin olarak dışlamaz (duyarlılık %75-90). Eğer hastada krepitasyon, ateş ve radyolojik hava bulguları gibi güçlü klinik kanıtlar varsa, baryum sülfat ile tetkik tekrarlanmalıdır. Baryum, doku kontrastı daha yüksek olduğu için küçük perforasyonları göstermede daha hassastır.
Step-by-Step Solution
Key Concept
Özofagus perforasyonu tanısında kontrastlı çalışmaların hiyerarşisi (Önce Gastrografin, negatifse Baryum).
Practice More
Perforasyonun 24 saati geçtiği 'geç' vakalarda cerrahi stratejinin primer onarımdan diversiyon veya dışlamaya nasıl değiştiğini inceleyiniz.
Estimated Time:2m 0s