Question

Difficulty: HardMide Hastalıkları

5454 yaşında erkek hasta, son 66 aydır devam eden dispeptik şikayetler, epigastrik dolgunluk ve hafif kilo kaybı nedeniyle başvuruyor. Yapılan üst gastrointestinal sistem endoskopisinde antrumda mukoza düzensizliği, eritematöz alanlar ve sığ ülserasyonlar izleniyor. Alınan biyopsi materyalinde HelicobacterHelicobacter pyloripylori varlığı saptanırken, lamina propriada glandları invaze ederek "lenfoepitelyal lezyonlar" oluşturan, dens, monomorfik, küçük B-lenfosit infiltrasyonu izleniyor. Hastaya standart H.H. pyloripylori eradikasyon tedavisi uygulanmasına rağmen, 66 ay sonraki kontrol endoskopisinde lezyonun gerilemediği ve histopatolojik bulguların devam ettiği saptanıyor. Bu hastadaki tümörün antibiyotik tedavisine yanıt vermemesinden sorumlu olması en olası genetik değişiklik aşağıdakilerden hangisidir?

  1. t(11;18)(q21;q21)t(11;18)(q21;q21) translokasyonuAnswer
  2. B
    CDH1CDH1 (E-kaderin) gen inaktivasyonu
  3. C
    cKITc-KIT (CD117CD117) reseptör tirozin kinaz mutasyonu
  4. D
    APCAPC gen mutasyonu ve Wnt/βkateninWnt/\beta-katenin sinyal yolu aktivasyonu
  5. E
    DNA yanlış eşleşme onarım (MMR) geni eksikliği ve mikrosatellit instabilitesi (MSIMSI)

Answer

MALT lenfomalarda saptanan t(11;18)(q21;q21)t(11;18)(q21;q21) translokasyonu, tümörün H.H. pyloripylori eradikasyonuna yanıt vermemesinden ve antibiyotik tedavisine dirençten sorumlu en önemli moleküler faktördür.
Hastadaki lenfoepitelyal lezyonlar ve küçük B-lenfosit infiltrasyonu mide yerleşimli MALT lenfomayı işaret etmektedir. t(11;18)(q21;q21)t(11;18)(q21;q21) translokasyonu, API2-MALT1 füzyon genine yol açarak NF-κB aktivasyonuna neden olur ve bu durum tümörü H.H. pyloripylori uyaranından bağımsız hale getirerek antibiyotik tedavisine direnç gelişmesine yol açar.

Step-by-Step Solution

1
Klinik ve histopatolojik bulguları değerlendir.
Dispepsi, sığ ülserler ve lenfoepitelyal lezyonlar oluşturan küçük B-hücreli infiltrat "Mide MALT Lenfoması" tanısını koydurur.
Mide MALT lenfomaları (ekstranodal marjinal zon lenfoma), mukoza ilişkili lenfoid dokudan köken alan ve karakteristik olarak glandüler epiteli invaze eden tümörlerdir.
2
Etiyolojik faktör ve tedavi yanıtı ilişkisini kur.
MALT lenfomaların %70-90'ı H.H. pyloripylori enfeksiyonu ile ilişkilidir ve erken evrede eradikasyon tedavisi ile gerileyebilir.
Tümör hücrelerinin çoğalması başlangıçta H.H. pyloripylori antijenlerine karşı oluşan T-hücre yanıtına ve sitokinlere bağımlıdır.
3
Tedaviye direnç mekanizmasını belirle.
t(11;18)(q21;q21)t(11;18)(q21;q21) gibi spesifik translokasyonların varlığı, tümörü antijenik uyarandan bağımsız hale getirir.
Translokasyon sonucu oluşan API2-MALT1 füzyon proteini, NF-κB sinyal yolunu otonom olarak aktive ederek hücre sağkalımını sağlar ve antibiyotik tedavisine rağmen tümörün devam etmesine neden olur.

Key Concept

MALT lenfomalarda t(11;18)t(11;18) translokasyonu, NF-κB aktivasyonu üzerinden H.H. pyloripylori bağımsızlığını ve tedavi direncini belirleyen temel genetik olaydır.

Practice More

MALT lenfomalarda görülen diğer translokasyonları (t(14;18)t(14;18) ve t(1;14)t(1;14)) ve bunların aynı sinyal yolağı üzerindeki etkilerini inceleyebilirsiniz.
Estimated Time:1m 30s
Rate this question